• 22/02/2005 19:14
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Chodzi mi dokładnie o takiego kto już nie jest wśród nas a nadal gość w naszych sercach. Może być to reżyser, aktor, scenarzysta itp.

• 22/02/2005 19:38
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Kubrick, Machalica, Ciechowski (tworzyl tez muzyke do filmow), Hitchcock, Anthony Queen. jeszcze wielu niezwiazanych z filmem moglbym wymienic. ale wymienie tylko jedno nazwisko, ktore zapewne bylo powodem stworzenia tego tematu: Zdzisław Beksiński...

• 22/02/2005 19:47
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Tak on był powodem masz racje - Z.B.

I do Twojego zestawu dołorzę Chaplin i Kurosawa.

• 22/02/2005 19:56
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Kubrick na pewno. Jednym z moich ulubionych filmów nadal jest "Full Metal Jacket". Poruszający, mądry i pokazujący prawdziwą wojnę. Nie kolejna hollywoodzka bajka. Powinnam też wspomnieć o jednym z moich ulubionych aktorów, Marlonie Brando - ostatnio przypomniałam go sobie w "Czasie Apokalipsy". Świetna była też jego kreacja w "Ojcu Chrzestnym", ale to chyba truizm.

• 22/02/2005 20:16
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Full Metal Jacket - bardzo dobry film. zupelnie inny niz wiekszosc filmow o wojnie. nie brakuje w nim takiego dyskretnego humory, ktory jest dosc wymowny (np. pacywa na pancerzu, a na helmie 'born to kill'). najbardziej podoba mi sie ta czesc jeszcze w obozie szkoleniowym...

na szczescie artysci, ktorzy umieraja nigdy nie umieraja smiercia pelna. "non omnis moriar", nie wszystek umre. nadal zyja w swoich dzielach. kiedy ogladamy film z niezyjacym juz aktorem na chwile zmartwych wstaje. rezyserzy zostawiaja jakas czesc siebie w swoich dzielach. wyznaczaja pewne nurty, ktorymi pozniejsze pokolenia sie beda kierowac. dla nas, kinomanow, filmofili, a nawet zwyklych "ogladaczy" ci wielcy ludzie nigdy do konca nie umra. beda zyc w swoim dziedzictwie...

• 22/02/2005 21:17
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Legendy, legendy. Czasem mysle ze oni wszyscy ciagle jeszcze zyja, tworza, graja...

Dlatego ciezko jest mi wymienic kogokolwiek, bo czasem, choc wiem ze odszedl, nie jestem jednak przekonany (paradoks, czyz nie?)

Ale z owych legend Marlon Brando... On z pewnoscia zajmie honorowe miejsce obok Humphreya i Chaplina...

• 22/02/2005 21:18
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Jezus Maria, alez to nostalgicznie zabrzmialo... Sorry, ale ten dzisiejszy nastroj...

• 22/02/2005 21:18
• 

• Git! 0

  Kit! 0

chaplin, kubrick, pacino, tarantino

• 22/02/2005 21:20
• 

• Git! 0

  Kit! 0

a z drugiej strony ekranu/kamery ... ostatnio jeszcze chętniej czytam wszystkie recenzje filmowe Zygmunta Kałużyńskiego...

• 22/02/2005 21:24
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Pacino i Tarantino? im to sie chyba jeszcze nie spieszy, chyba ze ja o czyms nie wiem; )

• 22/02/2005 21:26
• 

• Git! 0

  Kit! 0

aaaaa :) kto nie jest wsrod nas :) poczatku postu niedoczytalem; )))

• 22/02/2005 21:38
• 

• Git! 0

  Kit! 0

s314ryt: Uff bo ja też zaczełam się zastanawiać.

Śmierć moim zdaniem w przypadku ludzi znanych, podziwianych nie jest ostatecznym etapem. Nic nowego już nie stworzą jednak zawsze ich sztuka będzie się rowijać w nas (tych którzy ich podziwiają). Niektórzy dopiero gdy ktoś umrze prekonują się że istniał.

"Nie to przeraża że ktoś umiera tylko fakt że nikogo już potem nie ma"

• 22/02/2005 21:50
• 

• Git! 0

  Kit! 0

smierc nie tylko w przypadku ludzi znanych, podizwianych nie jest etapem ostatecznym.

• 22/02/2005 21:52
• 

• Git! 0

  Kit! 0

STANLEY KUBRICK , CHARLIE CHAPLIN, JACK LEMON, MARLON BRANDO

• 22/02/2005 22:47
• 

• Git! 0

  Kit! 0

no i Beksinki...PEACE

• 22/02/2005 22:52
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Bela Lugosi, Charlie Chaplin, John Wayne

• 22/02/2005 22:57
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Luis Benuel

• 23/02/2005 11:16
• 

• Git! 0

  Kit! 0

klaus kinski

• 23/02/2005 11:33
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Cybulski, John Candy, John Belushi, Marlon Brando

• 23/02/2005 12:21
• 

• Git! 0

  Kit! 0

A ja bym dodała F. Felliniego.
No i raz jeszcze powtórzyła: Beksiński, Beksiński, Beksiński...
Rzeczywiście Thorn ma rację, wielcy artyści nie umierają, a może raczej - nie znikają.
Żyją nie tylko w odbiorcach, ale też w młodych twórcach, których wciąż inspirują poprzez swoje prace. W ten sposób powstaje sztuka, nic nie powstaje z niczego (ex nihilo).